Τι να
γράψεις ποιητή?
Να
ομορφύνεις ποιό όμορφο?
Ποια κάλπικη
αλήθεια να αποτυπώσεις πέρα από την παρατήρηση της ίδιας σου της Ύπαρξης?
Και έρχεσαι
τώρα βιβλίο να πουλήσεις.
Τιμή
ευκαιρίας.
Αδράτωντας
την ευκαιρία.
Ερωτεύτηκες
πάλι ψευδαισθήσεις που τόσο εύκολα πούλησες.
Άλλη μια
ψευδαίσθηση να σου εμπνεύσει το ίδιο νταραβέρι.
Κι εσύ
αναγνώστη,
τι
διαβάζεις?
Χαθήκαμε
στην εξαργύρωση της κατάντιας μας και κάναμε την αναζήτηση κυκλοθυμία.
Ξεχάσαμε την Ύπαρξη και διαιωνίσαμε το στολισμένο κουκλοθέατρο.
Ψευδαισθήσεις
που σβήνουνε μία-μία για να μείνει μια λευκή κόλλα χαρτί στα μάτια μας.
Χαμογελώντας.
Στης λέξης
την αλήθεια, την αλήθεια ας δούμε.
Όχι τα
χρωματιστά χαρτονομίσματα.
Μια λευκή
κόλλα χαρτί παρακαλώ.
Να ουρλιάξω
πάνω της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου