ΔΙΧΩΣ ΠΑΣΣΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΦΡΑΧΤΕΣ

Ταμπέλες, πρέπει, επιβάλλεται να, άγχος και ετικέτες με τιμές αξιολόγησης.

Η καρδιά θαμμένη στα συντρίμμια μα ξεπροβάλλει ακράτητη.

Φωτεινή στο χρώμα του ήλιου.

Τα συντρίμμια στο φώς της φλέγονται να δείχνουν δρόμους.

Τόσο όμορφη, λυγίζουν τα δέντρα στο πέρασμά της μήπως διαβεί μπροστά τους.

Ανεβαίνει στα άστρα σαν πλανόδιος ζογκλέρ που σκορπάει χαμόγελα.

Εκείνα χορεύουν στην παρέα της, και αυτή μοιράζει δώρα.

Φεγγοβολεί και αστράφτει ο κόσμος που τη γέννησε.

Πάνε τα πρέπει, χαθήκανε.

Το είδαν οι θαμμένοι και υψώσαν γροθιά στον αέρα.

Κοιτάξανε ψηλά και οι καρδιές μιλήσανε.

Οι ταμπέλες που τόσα χρόνια βιδώνανε στους δρόμους, χυθήκανε λιωμένες.

Έτσι ποτίζει ο κήπος μας, δίχως πάσσαλους και φράχτες.